wtorek, 5 grudnia 2017

Ks. Julian Krzyżanowski

Ks. Julian Krzyżanowski (s. Jana i Marii Dębowskiej) urodził się ok 1868, zmarł 29.06.1931 w Kosinie k/Łańcuta.
Ks. Julian Krzyżanowski był stryjem prof. dr. hab. Juliana Krzyżanowskiego. 
Prof. dr hab. Julian Krzyżanowski był s. Józefa Krzyżanowskiego i Marii Dębowskiej (c. Franciszka Dębowskiego i Rozalii Bednarz). Ur. 4 lipca 1892 w Stojańcach pod Lwowem, zm. 19 maja 1976 w Warszawie – absolwent UJ, polonista, historyk literatury, folklorysta, badacz literatury ludowej, nauczyciel, profesor i wykładowca akademicki, pedagog, doktor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W Sprawozdaniu z Czynności Wydziału Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Łańcucie za rok 1895 figuruje ks. Julian Krzyżanowski wikary w Łańcucie, jako członek zwyczajny Towarzystwa. Członkami honorowymi byli Roman hr. Potocki ordynat na Łańcucie oraz Kornel Ujejski poeta jubilat.
W 1898 roku po śmierci ks. Franciszka Staruszkiewicza, który był proboszczem przez 30 lat (1868-1898) w par. Tarnawiec, przez kilka miesięcy (od 1 września 1898 do kilku pierwszych dni stycznia 1899) posługi kościelne pełnił ks. Klemens Kochmański, a od stycznia 1899 roku proboszczem tarnawieckiej parafii został ks. Julian Krzyżanowski. 

Zapisy w Księdze Zmarłych świadczą, że 17 stycznia 1899 roku w Kuryłówce par. Tarnawiec zmarły 2 kobiety: Marianna z Ćwikłów Rup i Marianna z Beigertów Wołoszczuk. Ks. Julian Krzyżanowski odprawił im pogrzeby w kolejnych dniach, 19 i 20 stycznia 1899. 

Marianna z Ćwikłów Rup żona Feliksa Rupa zmarła w wieku 29 lat, 12 dni po porodzie syna Tomasz Rup. Tomasz urodził się 5 stycznia 1899 roku, zginął na froncie włoskim 4 lipca 1918 roku. 

Marianna z Beigertów Wołoszczuk żona Józefa, organisty w Tarnawcu, zmarła w wieku 47 lat na tyfus. 

Ks. Julian Krzyżanowski pracował w Tarnawcu przez 12 lat, po czym został przeniesiony w 1911 roku do Kosiny koło Łańcuta w diecezji przemyskiej woj. lwowskim, gdzie przejął posługę w tamtejszym kościele. Na jego miejsce proboszczem w Tarnawcu został ks. Ignacy Łaskawski (1877- 1944). Ks. Ignacy Łaskawski rozpoczął pracę w tarnawieckim kościele od 1911 i był jej gospodarzem aż do swojej śmierci, czyli do roku 1944.

Kosina:

Po śmierci proboszcza M. Kąkolewskiego w 1873 w Kosinie obowiązki gospodarza parafii przejął J. Jędrzejewski, (został pochowany na kosińskim cmentarzu obok starej kaplicy). Jego probostwo przypada na lata 1874-1911 r. Następcą ks. J. Jędrzejewskiego został ks. Julian Krzyżanowski. Przejął on parafię w 1911 r. Obok pracy duszpasterskiej wiele czasu i trudu poświęcał pracy społecznej. Z jego inicjatywy powstało kółko rolnicze, kasa Stefczyka i mleczarnia. Korzystając z ofiarności jednej z parafianek założył również ochronkę, którą oddał w ręce Sióstr Służebniczek ze Starej Wsi. 
Ks. J. Krzyżanowski, wicedziekan dekanatu łańcuckiego, długoletni proboszcz parafii Kosina zmarł 29.06.1931 r. w wieku 63 lat.

niedziela, 3 grudnia 2017

Marian Matkowski

Co prawda nie urodził się w Leżajsku, tylko w Nowej Sarzynie, ale z Leżajskiem związany jest od urodzenia. W Leżajsku się wychowywał, w Leżajsku chodził do szkoły, jeszcze do niedawna w Leżajsku i dla Leżajska pracował. 
Obecnie mieszka w Paszczynie koło Dębicy, pracuje w Centrum Kultury i Bibliotek Gminy Dębicy w Europejskim Centrum Pamięci i Pojednania, którego integralną część stanowi Ekspozycja Historyczno - Dydaktyczna przy Górze Śmierci. (Góra Śmierci znajduje się na terenie dawnego poligonu wojskowego Waffen - SS „Truppenübungsplatz Heidelager”, gdzie Niemcy w latach 1940–1944 utworzyli obozy pracy przymusowej w Pustkowie).Wyjechał z Leżajska z powodów rodzinnych, ale nadal udziela się społecznie i kontynuuje działalność dla Leżajska. 

29 października 2017 został wyróżniony odznaką w plebiscycie „Pozytywnie zakręcony”. 
Za pracę od 2005 roku w Towarzystwie Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich w Leżajsku odznaczony złotą odznaką za zasługi dla TMLiKP-W. (członek Zarządu Klubu od 8.08.2007 r. do nadal).

Od 2006/2007 r. członek Towarzystwa Miłośników Ziemi Leżajskiej (w tym członek Zarządu w kadencji 2007-2010).

Od ok. 2008 r. do 15 listopada 2016 r. członek Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Leżajsku.

Od 2016 r. członek, a zarazem wiceprzewodniczący Rady Muzeum Ziemi Leżajskiej.

Śmiało można powiedzieć, że Marian Matkowski to istny człowiek Renesansu, czyli człowiek wielu zawodów i umiejętności. Pasjonat w każdym calu.

Bo czym to on się nie zajmował! 
Przedstawiciel handlowy, pilot przejazdów kursowych, pilot wycieczek, drwal pilarz motorniczy, technik leśnik, historyk, regionalista, lwowiak, niedoszły rzeczoznawca majątkowy…. itp…).

- współautor albumu „Ziemia Leżajska” wydanego w 2010 r. (autor tekstu w języku polskim, konsultacje terenowe przy zdjęciach),
- współudział w tworzeniu publikacji o Leżajsku i ziemi leżajskiej (przewodników turystycznych, map, planów, ulotek, folderów itp.), np. Leżajsk, Stanisław Mendelowski (red.), Krosno 2008, Ziobro W., Leżajsk i wokół Leżajska, Rzeszów 2009 i inne,
- współudział w projektach promujących Leżajsk i ziemię leżajską we współpracy z miejskimi i powiatowymi urzędami i instytucjami,
- organizator i współorganizator spotkań historycznych: „Leżajskie Spotkania z Historią”, „Kresowe Spotkania z Historią”
- organizator i współorganizator lekcji i warsztatów historii regionalnych w szkołach podstawowych i średnich, MCK Bibliotece Publicznej w Leżajsku, Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Pedagogicznej Filia w Leżajsku,
- artykuły prasowe w latach 2006-2017 („Biuletyn Miejski”, „Kurier Powiatowy”),
- autor artykułów do pism kresowych „Semper Fidelis”, „Spotkania Świrzan”
- autor artykułów do periodyku TMZL pt. „Almanach Leżajski” – „Źródła i bibliografia do pisania prac o Leżajsku i ziemi leżajskiej”
- administrowanie stron internetowych (TMLiKP-W, MCK – CIT, PDDM), artykuły w internecie
- współpraca z mediami prasa, radio, tv w nagłaśnianiu wydarzeń kulturalnych i akcji charytatywnych (artykuły, nagrania, wywiady)
- współorganizator (wspólnie rekonstrukcji historycznej o Pacyfikacji Miasta Leżajska 28 maja 1943 r. (rekonstrukcja odbyła się w dniu 29.05.2016 r. zorganizowana wspólnie z Muzeum Ziemi Leżajskiej, MCK w Leżajsku, aktorami GT Baratario, członkami grup rekonstrukcji historycznej, strzelcami JS Strzelec, wolontariusze – aktorzy amatorzy z Leżajska i okolic),
- przygotowanie całościowej dokumentacji do powołania Młodzieżowego Koła przy Klubie TMLiKP-W w Leżajsku
- udział w powstawaniu filmów dokumentalnych o historii Leżajska m.in.: „Polak z Leżajska” w reż. Dionizego Garbacza, o łagierniku, akowcu z Leżajska Jerzym Raźnikiewiczu, który na Syberii przebywał ponad trzynaście lat, a do Leżajska powrócił w 1958 roku.


- współorganizator (wspólnie z wieloma podmiotami, instytucjami i urzędami miejskimi i powiatowymi Leżajska i ziemi leżajskiej) corocznych wyjazdów na uroczystości Bitwy pod Zadwórzem (uroczystości we Lwowie i Zadwórzu),

Wykształcenie
Szkoła Podstawowa i Liceum Ogólnokształcące w Leżajsku.
1985–1988 Zasadnicza Szkoła Leśna w Zespole Szkół Leśnych w Biłgoraju
1988–1992 Technikum Leśne w Zespole Szkół Drzewnych i Leśnych im. J. Zamoyskiego w Zwierzyńcu
1992–1997 Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Rzeszowie, Wydział Socjologiczno – Historyczny, studia dzienne,
2004–2005 Wyższa Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych w Warszawie, studia podyplomowe

Praca podczas studiów: 1994 – 1999 umowy zlecenia w: PPKS Rzeszów, Jordan Kraków, Orbis Transport Warszawa, Intercars France - pilotowanie międzynarodowych przejazdów autokarowych.

Rodzice pochodzą z Kresów z polskich rodzin:
Mama Janina z domu Szułakiewicz urodzona we Lwowie, a całe dzieciństwo do 1944 roku spędziła w miejscowości Brody, 100 km za Lwowem na Wschód.
Ojciec Eugeniusz Matkowski urodzony pod Lwowem w miejscowości Kopań, niedaleko zamku w Świrzu.
Właśnie w Świrzu wżenił się ostatni dowódca Powstania Warszawskiego gen. Tadeusz "Bór" Komorowski (Żonaty od 1930 z Ireną hr. Lamezan-Salins (1904–1968), córką generała Lamezana-Salins. Miał z nią dwóch synów: Adama i Jerzego).
Od niego ponoć trochę folwarku odkupił Mariana dziadek Feliks Matkowski. Niestety wszystko zostało, a wielu członków mojej rodziny z Matkowskich, Kleszczyńskich, Kłosowskich i Hutmanów zostało wymordowanych na Wschodzie przez OUN UPA).
Ojciec Eugeniusz to znany w Leżajsku działacz NSZZ Solidarność i aktualny prezes Klubu TMLiKP-W.
**


Prowadził spotkanie autorskie promujące książkę Szymona Nowaka "Dziewczyny wyklęte".


Prowadził spotkanie autorskie promujące książkę Sławomira Kułacza "Wojskowa i wojenna korespondencja braci Lejów 1913-1917".




Linki:

piątek, 1 grudnia 2017

Matkowski Eugeniusz

Mimo, że jest już na emeryturze, nie zasiada na laurach. Nadal jest bardzo aktywny społecznie.
Od roku 2003 do chwili obecnej pełni funkcję prezesa Klubu Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich (TMLiKP-W) w Leżajsku. 
Inicjatywą utworzenia Klubu TMLiKP-W podjął wspólnie z Kazimierzem Kuźniarem. Obydwaj pochodzą z Kresów, chcieli więc zaktywować środowisko leżajskich Kresowiaków, których los rzucił do Leżajska i okolic zza wschodniej granicy. 
Eugeniusz Matkowski z synem Marianem
Działania na rzecz powstania organizacji Klubu TMLiKP-W w Leżajsku
Wraz z Kazimierzem Kuźniarem wystąpił z inicjatywą utworzenia organizacji kresowej w środowisku leżajskich Kresowiaków z Leżajska i okolic, pochodzących zza wschodniej granicy, których losy przeniosły na tereny dzisiejszego powiatu leżajskiego.
http://tmlikpw.pl.tl/KRONIKA-KLUBU.htm

Wraz ze Stanisławem Słychanem i Ireneuszem Stefańskim współorganizuje liczne wyjazdy do Lwowa i na Kresy czasem połączone z przekazywaniem pomocy materialnej dla Polaków tam mieszkających.
http://www.kuriergalicyjski.com/index.php/polacynaukr/polskaaktywn/1567-wdziczno-rzeczypospolitej-polskiej-dla-opiekunw-polskich-mogi?showall=&start=1
Bierze również czynny udział w corocznych przygotowaniach do uroczystych obchodów rocznicy Bitwy pod Zadwórzem na Ukrainie.
Przez wiele lat pracował w Gospodarce Komunalnej i Mieszkaniowej w Leżajsku. Pełnił funkcję kierownika, a następnie Dyrektora Administracji Domów Mieszkalnych.

Członek NSZZ Solidarność, w latach 80. i 90. zasiadał w związkowych władzach branżowych i wojewódzkich służb publicznych. Był głównym inicjatorem, projektantem i budowniczym wraz z sąsiadami ołtarzy na procesjach na Boże Ciało na Pl. Jaszowskiego od 1981 r. (pierwszy ołtarz to ołtarz Solidarności).

W połowie lat 90., a to był okres świętowania 600-lecia miasta Leżajska był Radnym i Członkiem Zarządu Miasta. 

Nagradzany za rzetelną i uczciwą pracę dla Miasta Leżajska i Województwa Rzeszowskiego przez organa samorządowe.
Obecnie na emeryturze.

Przeciw gloryfikowaniu zbrodniarzy OUN-UPA:
http://www.nowiny24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20110524/LEZAJSK/888411422

Za zasługi na rzecz TMLiKP-W otrzymał:
Złotą Odznakę "Zasłużonego dla TMLiKP-W"

posiada również:
pamiątkową odznakę "Morituri sunt ut liberi vivamus".


Literatura i źródło:
Marian Matkowski
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...