Roman Szczupak (1905-1975)

Urodził się 14 stycznia 1905 roku w Sanoku, syn Walentego i Katarzyny Lisowskiej.
Dwukrotnie żonaty z Marią Cisek i Kazimierą Zawilską c. Józefa Zawilskiego i Julii z Bajów.
Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w Krośnie w 1925 roku rozpoczął pracę w Sieniawie. W latach 1932-1934 pogłębił swe wykształcenie na Państwowym Wyższym Kursie Nauczycielskim przy Instytucie Geografii Uniwersytetu we Lwowie. Od 1935 do 1969 roku pracował jako kierownik Publicznej Szkoły Powszechnej Nr 1 w Leżajsku. Był organizatorem szkolnictwa zawodowego. W latach 1935-1939 pełnił funkcję dyrektora Publicznej Szkoły Dokształcającej Zawodowo w Leżajsku. Po jej reaktywowaniu po II wojnie światowej przyjął obowiązki dyrektora tej placówki, wypełniając je od 1 września 1944 do 31 sierpnia 1969 roku. Dzięki jego inicjatywie i wzmożonej działalności, Szkoła Przysposobienia Zawodowego przekształciła się w Zasadniczą Szkołę Zawodową, na bazie której utworzono Technikum Mechaniczne.

W okresie okupacji pełnił funkcję kierownika Szkoły Publicznej Nr 1 w Leżajsku. Dzięki jego zaangażowaniu rozpoczęto konspiracyjnie uzupełniać wiadomości uczniów w czasie prowadzonych jawnych lekcji. Od 1942 roku pełnił funkcję przewodniczącego GKOiK w Leżajsku, organizował tajne komplety nauczania w mieście i pobliskich miejscowościach. Współpracował z Antonim Kukułką, członkiem PKOiK w Łańcucie i Karolem Drzewickim, przewodniczącym GKOiK w Giedlarowej. Był zakładnikiem niemieckim, dwukrotnie aresztowanym przez gestapo.

Po wyzwoleniu, od chwili powstania organizacji, przez 10 lat pełnił funkcję prezesa Oddziału Powiatowego Związku Nauczycielstwa Polskiego w Leżajsku i działał w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Był członkiem Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, członkiem Powiatowej Rady Narodowej w Leżajsku oraz przewodniczącym Rady Nadzorczej PSS. Za całokształt swej pracy odznaczony został m.in. Medalem X-lecia Polski Ludowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i odznaką Zasłużonego Nauczyciela Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dom Zawilskich, w którym mieszkał Roman Szczupak z żoną Kazimierą

Roman Szczupak zmarł 24 lipca 1975 roku. Pochowany jest na Cmentarzu Komunalnym w Leżajsku

Źródło:
Zespół Szkół Technicznych w Leżajsku, Historia Szkoły

Sikorski Władysław (1881-1943)

Władysław Eugeniusz Sikorski (ur. 20 maja 1881 w Tuszowie Narodowym koło Mielca, na ziemiach zaboru austriackiego w ówczesnych Austro-Węgrzech, zm. 4 lipca 1943 na Gibraltarze) – polski wojskowy i polityk, generał broni Wojska Polskiego, premier i minister spraw wojskowych II Rzeczypospolitej, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych i premier Rządu RP na Uchodźstwie podczas II wojny światowej.

Ojciec Władysława, Tomasz Sikorski (ur. 20 maja 1852), pochodził z rodziny tkaczy z Przeworska, co potwierdza metryka siostry generała – Heleny. W 1872 opuścił rodzinny Przeworsk i przybył do wsi Hyżne koło Rzeszowa. Tam przyjął posadę organisty, a wkrótce po tym podjął się także pracy w pobliskiej szkole jako niewykwalifikowany nauczyciel.
Matka Władysława Sikorskiego - Emilia Hawrowska (ur. 2 luty 1852), później Sikorska, w akcie ślubu wpisana po ojczymie, zarządcy dworu w Hyżnem, jako Albertowicz. Zmarła 9 luty 1830.
Tomasz Sikorski s. Jakuba i Emilia Hawrowska c. Weroniki wzięli ślub 19.05.1874 roku.
Władysław Sikorski miał starszego brata Stanisława i dwie siostry: Eugenię i Helenę. Ojciec zmarł 10 grudnia 1885 we Lwowie i od tego czasu rodzinę utrzymywała matka, zajmująca się szyciem i roznoszeniem przesyłek pocztowych.
Uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Rzeszowie. Zamieszkał w domu dyrektora tejże szkoły, Juliana Zubczewskiego, a po jego przeniesieniu do Lwowa wraz z rodziną profesora przeprowadził się też do Lwowa i kontynuował naukę w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa od 1899. Tam zdał egzamin dojrzałości. W 1902 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej. Po ukończeniu studiów zatrudnił się w administracji galicyjskiej (Namiestnictwo Galicji), zajmując się sprawami związanymi z przemysłem naftowym.
W 1909 ożenił się z Heleną Zubczewską, przybraną córką Juliana Zubczewskiego i mieszkał kolejno w Leżajsku, Nisku i Radomyślu, gdzie jako inżynier prowadził prace pomiarowe przy regulacji rzeki San.
O związkach Sikorskiego z Leżajskiem napisał Juliusz Ulas Urbański w książce "Też historia - Sikorski", publikacja dostępna w Almanachu Leżajskim nr 4 z 1984 roku.

"Uroczystości upamiętniające pobyt gen. Władysława Sikorskiego w Leżajsku, były przyczyną i początkiem sporów o wybór miejsca na okolicznościową tablicę i domów w których ostatecznie zamieszkiwał. Najpewniejsi byli ci, którzy w uzasadnieniu przytaczali dane z informatora turystycznego J. Depowskiego - "Leżajsk i okolice". Przy alei klasztornej w domu nr 12 mieszkał przed I wojną światową Władysław Sikorski. Pozostali powoływali się na mało znane i niesprawdzone relacje świadków, które praktycznie pokrywały się w treści. W przypadkowych dyskusjach wszyscy chcieli mieć rację. Ciekawostki z życia znanych, wielkich ludzi zawsze chętnie wspominano, szczególnie kiedy osobę uważano za swoją lub bliską. Fragment listu Pana Stanisława Szczęka, wnuka Magdaleny Szczęk nie wymaga komentarza: "Władysław Sikorski był starszym kolegą mojego ojca Władysława Szczęka ze studiów na Politechnice Lwowskiej. Spotkawszy się we Lwowie, gdzieś w kawiarni, Sikorski zwrócił się do mego ojca: wy panie kolego jesteście z Leżajska. Czy moglibyście mnie zorientować gdzieby tak w Leżajsku usytuować się na dłuższy okres czasu. Wtedy mój ojciec powiada: zapraszam pana do nas. Mamy obszerny dom w wygodnym punkcie koło stacji i spokojny pokój do pracy. Moja mama stworzy panu doskonałe warunki. I tak Sikorski zamieszkał w hotelu Magdaleny Szczęk - matki Władysława. Dzień jego wypełniony był skupioną pracą. Po powrocie z terenu do nocy uczył się forsownie języków. Spacerował po pokoju i głośno recytował teksty. Potem podpatrzono go, że przygotowywał sobie mowy. Do kogo i w jakiej sprawie i treści nie ustalono. Wygłaszał je stojąc przed lustrem, wielokrotnie powtarzając i korygując mimikę i gestykulację. Jednym słowem przygotowywał się do roli działacza politycznego w wielkim stylu. Do konfliktu z babką doszło jak spostrzegła, że listy które pisał atramentem zamiast suszyć bibułą odbijał na obrusie. Poplamił w ten sposób obrus niewiarygodnie. Babka - kobieta krewka, wpadła w szewską pasję i wypowiedziała mu mieszkanie. Od tego czasu rozpłynęły się jego stosunki z moim ojcem, prawdopodobnie unikali się wzajemnie bo obu było jakoś niezręcznie".

Późniejszy generał Władysław Sikorski przebywał w Leżajsku od kwietnia do listopada 1909 roku. Mieszkał około miesiąca u Szczęków, później u Eustachiewiczów korzystając z kuchni u Niezgodów z rodzinami Hollendrów i Dobruckich. Po wyjeździe odwiedzał swoich przyjaciół. W czasie takiego pobytu w dniu 15 listopada 1910 roku na obywatelskim wiecu przed kasynem (nie istniejący budynek na placu Jaszowskiego), z okazji bitwy pod Grunwaldem wygłosił przemówienie, które część społeczeństwa przyjęła z mieszanymi uczuciami z racji dopatrywania się w nim haseł i treści w tym czasie niepopularnych".

                                                      "Almanach Leżajski" nr 4 z 1984 r

Miałam przyjemność porozmawiać z Panią Zofią Machową z Eustachiewiczów, która potwierdziła, że Władysław Sikorski mieszkał w jej rodzinnym domu przy ul. Słowackiego. Pani Zofia Machowa jest córką Stanisława Eustachiewicza. Płk Stanisław Eustachiewicz (*1.11.1883 – zm. 5.01.1948 – Pułk. Korp. Sąd. W.P., b. więzień polityczny Oranienburga). W VIII 1940r został aresztowany razem z ks. Czesławem Brodą, ks. Tomaszem Pacułą, Andrzejem Reichardtem.

Władysław Sikorski wynajmował przez pewien okres pokoje gościnne u inż. Szczęka. Tzw. szczękówka stała w miejscu, gdzie obecnie znajduje się sklep spożywczy "Pod Kasztanami". Mieszkał około miesiąca u Szczęków, później u Eustachiewiczów korzystając z kuchni u Niezgodów z rodzinami Hollendrów i Dobruckich.
Władysław Sikorski i Antoni Hollender razem prowadzili prace pomiarowe przy regulacji Sanu.

Antoni Hollender ps. Żubr - geodeta, był Prezesem Centralnego Stowarzyszenia Państwowych Inżynierów Mierniczych we Lwowie. Obaj wówczas jeszcze kawalerowie, postanowili wziąć ślub w jednym miesiącu i znowu spotkać się w Leżajsku. Przyrzeczenia dopełnili i gdy ponownie spotkali się w Leżajsku, Sikorski z żoną Heleną (z d. Zubczewska), która była w ciąży zamieszkał u państwa Eustachiewiczów. Pani Zofia Mach dodała, że córka Sikorskich nie urodziła się w Leżajsku. Wiemy, że córka Zofia Wanda Sikorska ur. się 2 marca 1912 roku we Lwowie lub 24 marca 1913 we Lwowie. Wyszła za mąż za porucznika Stanisława Leśniowskiego.

Dom Eustachiewicza

Dom Niezgodów

  

Antoni Hollender z żoną Idą (z d. Pisarska) pozostał u państwa Niezgodów. 30 V 1910 ur. się syn Tadeusz Hollender - poeta, satyryk, współzałożyciel "Sygnałów", autor utworów dla dzieci.

Władysław Sikorski zginął 4 lipca 1943 w katastrofie samolotu, który rozbił się zaraz po starcie z lotniska na Gibraltarze. Po tragicznej śmierci generała Sikorskiego zwłoki zostały przetransportowane 10 lipca 1943 do Plymouth w Anglii na pokładzie niszczyciela ORP „Orkan”, a po uroczystościach pogrzebowych w Londynie Sikorski został pochowany na cmentarzu lotników polskich w Newark koło Nottingham. Po ekshumacji w 1993 jego szczątki przewieziono do Warszawy, a następnie 17 września 1993 złożono je w Krypcie Św. Leonarda na Wawelu.

***

Akt ślubu rodziców Władysława Sikorskiego (19.05.1874)

***

Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877-1927 wydało Księgę Pamiątkową z okazji 50-lecia działalności Towarzystwa. W spisie członków figuruje tam Antoni Hollender - 1924, Władysław Sikorski - 1910, Mieczysław Dobrucki - 1907.
Są tam informacje o artykułach umieszczonych w Czasopiśmie Technicznym:

REGULACJA RZEK. Ingarden R. Regulacja i kanalizacja Wisły i Sanu a kanał „Wisla-Dniestr“ XXXV. (Dr. h. c. Roman Ingarden 1913—1926, prezes Generalnej Dyrekcji regulacji Wisły).

Odpowiedź na artykuł inż. Władysława Sikorskiego, umieszczony w Czasopiśmie Technicznem z 5 grudnia 1912 r. pod tytułem: „Czy jest dopuszczalne zmniejszenie profilu poprzecznego kanałów galicyjskich“ XXXI.

W 1912 członkowie Towarzystwa /oddział lwowski zorganizowali dwudniową wycieczkę celem zwiedzenia robót regulacyjnych na Sanie, Tanwi pod Ulanowem i na Wiiśle między ujściem Sanu a Nadbrzeziem.

Źródło i linki:

Hollender Tadeusz (1910-1943)

Władysław Sikorski

Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie 1877-1927. Księga Pamiątkowa

.

Absolwenci UJ związani z Leżajskiem

Akademia Krakowska (Alma Mater Cracoviensis) została założona w 1364 roku przez króla Kazimierza Wielkiego. Po odnowieniu w 1400 roku przez króla Władysława Jagiełłę i jego żonę Jadwigę, na pamiątkę swych odnowicieli zmieniła nazwę na Uniwersytet Jagielloński.

Chciałabym zebrać od absolwentów notki na temat tego, jak widzą z perspektywy okres studiowania, co porabiają, gdzie są, itp. Mam nadzieję, że zebrane informacje przetrwają dłużej w pamięci komputera, niż w ludzkiej.

Apeluję więc o pomoc: zbieram opinie, wspomnienia, fotografie, fakty, plotki związane z Uniwersytetem Jagiellońskim. Zapraszam do wymiany myśli, spostrzeżeń i informacji.

Mam nadzieję, iż dzięki interaktywnej formie porozumienia ułatwię Wam komunikację, która pozwoli przywołać wspomnienia dobrych, studenckich czasów, a przy okazji ożywić dawne znajomości.

Chciałabym zintegrować absolwentów, zachęcić do utrzymywania stałej więzi, popularyzowania Uniwersytetu, jego tradycji i współczesnych osiągnięć.

"To właśnie w murach najstarszej i najznamienitszej z polskich uczelni swą życiową drogę rozpoczynały kolejne pokolenia wybitnych naukowców, mężów stanu, duchownych, ludzi kultury i sztuki. Stworzenie między absolwentami więzi opartej na wspólnych uniwersyteckich korzeniach oraz realizacja szczytnych celów dla dobra Uczelni, jej studentów oraz kadry naukowej to idea godna pochwały i wsparcia". 

                        (prof. Jacek Majchrowski Prezydent Miasta Krakowa)

Dlatego stworzyłam "Listę Leżajszczan - absolwentów UJ"

Osoby zainteresowane pomysłem proszę o kontakt i nadsyłanie kandydatów.

Baj Jan ur. 1882 w Grodzisku Dolnym. Wydział Prawa 1905/06-1909/10. Syn Jakuba. Gimnazjum św. Anny w Krakowie. [1]

Bauer Zygmunt Polonistyka

Bejster Michał ur. 1858 w Żołyni, Wydział Prawa; 1882/83-1885/86, Syn Michała. Gimn. w Rzeszowie [1]

Biały Jan ur 1885 w Korniaktowie, Wydział Prawa; 1874/75-1877/78, Syn Marcina. Gimn. w Rzeszowie. [1]

Biały Jan Franciszek ur 1888 w Korniaktowie, Wydział Prawa; 1910/11-1913/14. Syn Józefa. Gimn. w Rzeszowie. Dr. praw uzyskał 28 VII 1919. [1]

Biały Teofil ur 1859 w Korniaktowie, Wydział Prawa; Syn Marcina. Gimn. w Przemyślu. [1]

Bielak Michał ur 1884 w Kuryłówce, Wydział Prawa; Syn Antoniego i Marii Koby. Gimn. ś. Jacka w Krakowie. Dr. praw uzyskał 27 VII 1912. [1] Dyrektor w Departamencie Min. Skarbu.

Chmura Tomasz kapucyn imię zakonne Justyn ur 13 X 1867 w Wólce Grodziskiej; Wydział Teologiczny UJ; Syn Jana. Gimn. w Rzeszowie. Studia teologiczne w Innsbrucku. [1]

Chrzan Franciszek ur. 1846 w Grodzisku Dolnym; Wydział Teologiczny UJ; 1891/92; 1869/70-1872/73; Syn Sebastiana. Gimn. w Rzeszowie. [1]

Cichoń Barbara, Filologia Polska; 1973-78;

Depowski Józef ur 2 III 1890 w Łopuchowej pow. ropczycki, Filologia polska i Filozofia teoretyczna; 1911/12-1913/14; Syn Michała. [1]

Eustachiewicz Stanisław Zygmunt ur. 1882 w Leżajsku, Wydział Prawa; Syn Józefa. Gimn. w Jarosławiu. [1]

Federkiewicz Roman, Historia; 1984-97

Franus Zdzisław

Fus Jan ur. 1888 w Żołyni; Wydział Prawa; 1904/05-1905/06; Syn Wojciecha. Gimn. w Rzeszowie. [1]

Gröger Józef ur 28 I. 1889 w Śniatynie, woj. stanisławowskie

Guzy Jan ur. 1891 w Brzózie Stadnickiej; Wydział Prawa; 1910-11; Syn Franciszka. I Gimn. w Rzeszowie. [1]

Hajduk Bronisław ur. 1903 w Leżajsku. Absolwent Państwowego Gimnazjum w Leżajsku, rocznik 1923/24. Magister prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, dyrygent chóru cerkiewnego w Leżajsku. Po II wojnie na emigracji w USA. Zmarł w Chicago. [2]

Hausner Alfred Wojciech ur. 7 II 1887 w Tarnawcu (Dornbach); Wydział Prawa; 1907/08-1911/12; Syn Franciszka i Elżbiety Beigert. [1] Gimnazjum w Podgórzu (1907).

Hausner Henryk ur. 1886 w Tarnawcu (Dornbach); Wydział Prawa; 1908/09; Syn Jana rolnika w Garbarzach pow. jarosławski. Gimn. w Dębicy. [1]

Hausner Władysław ur 1894 w Tarnawcu (Dornbach). Zm. 1949 Kraków; Wydział Prawa; 1917/18; Syn Adolfa w Podgórzu (Kraków) i Laury Kahl. Gimn. Sobieskiego w Krakowie. [1]

Horoszko Jan ur 1878 w Kuryłówce (gr-kat.); Wydział Prawa; 1901-02; Syn Mykity. Studia na UJK we Lwowie. [1]

Jakubiec Justyna – amerykanistyka UJ (2013- 2019). Pracuje w Muzeum Ziemi Leżajskiej.

Kahl Eugeniusz Wilhelm ur. 22 I 1872 w Tarnawcu (Dornbach); Wydział Prawa; 1894/95-1897/98; Syn Serwacego i Elżbiety Wagner. [1]


Kałamarz Marta; Wydział BiNoZ - Biologia 1997-2001; C. Czesława; LO Leżajsk

Karasiński Wiesław; Historia; 1983-88

Klimek (Gdula) Małgorzata; 1971-76

Kołcz Jan ur. 1846 w Wólce Grodziskiej; Wydział Filozoficzny; 1870/71-1871/72; Syn Marcina. Gimn. w Rzeszowie. [1]

Kornafel Jan ur 1893 w Grodzisku Dolnym; Wydział Filozoficzny UJ 1913/14 (WF) oraz Wydział Prawa, 1917/18 (WP); Syn?, opiekun Andrzej Czerwonka. [1]

Kosiarski Marian; Filologia polska

Kurek Józef ur. 1857 w Żołyni; Wydział Prawa; 1877/78-1880/81; Syn Feliksa. Gimn. w Przemyślu

Lorendowicz /Larendowicz Franciszek ur 18-10-1880 r. w Sieniawie. Syn Bartłomieja i Rozalii Probali; Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego

Mach Andrzej ur 1866 w Żołyni; Wydział Lekarski UJ; 1888/89-1893/94; Syn Jakuba. Gimn. w Rzeszowie. Dr. wszech nauk lekarskich uzyskał 22 XI 1895. [1]

Mach Antoni ur 1863 w Grodzisku; Wydział Prawa UJ; 1887/88-1889/90 1894/95-1895/96; Syn Michała. Seminarium Duchowne (łacińskie) w Przemyślu. [1]

Mach Józef ur 1893 w Żołyni; Wydział Prawa UJ; 1912/13-1915/16; Syn Andrzeja. I Gimn. w Rzeszowie.

Maj Jan ur 1891 w Grodzisku; Wydział Lekarski UJ; 1916/17-1917/18; Syn Anny rolniczki, studia na UJK we Lwowie. [1]

Mazurek Józef ur 15 III 1882 w Grodzisku Dolnym; Wydział Teologiczny; 1902/03-1905/06; Syn Wawrzyńca, Gimn. w Jarosławiu. [1]

Michalewska Agnieszka; Biologia; 1997-2001

Motyka Tomasz ur 2 XII 1874 w Nowosielcu pow. przeworski; Wydział Filozoficzny UJ; 1901-02 1904-05; Syn Bartłomieja. Gimn. w Jarosławiu, Przemyślu i Rzeszowie. [1]

Murdzia Jan ur 1854 w Wierzawicach; Wydział Prawa UJ; 1876/77-1877/78; Syn Marcina. Gimn. w Rzeszowie [1]

Neusser Gustaw (ur. 1840 w Leżajsku, zm. 9 stycznia 1904 we Lwowie) – polski lekarz psychiatra, pierwszy wykładowca psychiatrii na Uniwersytecie Jagiellońskim, dyrektor zakładu psychiatrycznego w Kulparkowie.[3]

Nowiński Bronisław; Prawo; s. Franciszka i Ludwiki Hubickiej

Ordyczyńska (z d. Stankiewicz) Anna; Wydział BiNoZ - Biologia; 1973-78; c. Antoniego; LO Leżajsk

Ordyczyński Mieczysław; Historia; Syn Józefa; LO Leżajsk

Panek-Lachowicz Maria; Mat-Fiz-Chem

Pawul Marzena; Ochrona Środowiska-Wydz. Chemii; 2006-08

Pelc Michał ur 14 IX 1883 w Giedlarowej; Wydział Filozoficzny UJ; 1903/04-1906/07; Syn Franciszka. Gimn. w Rzeszowie. [1]
Piela (z d. Kusy) Danuta; Historia; LO Leżajsk

Pysz Franciszek Benedykt ur 1850 w Grodzisku Górnym; Wydział Teologiczny UJ; 1874/75-1876/77; Syn Stanisława. VIII klas Gimn. w Nowym Sączu. [1]

Reichert Jan ur. 1880 w Dornbach par. Tarnawiec; Wydział Prawa UJ - 1901/02 (WP), Wydział Filozoficzny UJ - 1902/03 (WF); Syn Józefa rolnika z Kuryłówki koło Leżajska. Gimn. w Jarosławiu.

Reising Wojciech ur 17 XII 1886 w Dornbach par. Tarnawiec; Wydział Filozoficzny UJ; 1906/07-1910/11; Syn Anny wdowy. Gimn. św. Anny i IV Gimn. w Krakowie [1]

Sikorski Narcyz ur 1853 w Jelnej; Wydział Filozoficzny Uniwersytet Wiedeński oraz UJ - 1876/77 (WF Wiedeń), 1877/78-1881/82 (UJ Kraków). Syn Adama [1]

Staroń Jan ur. 1879 w Brzyskiej Woli; Wydział Prawa UJ; 1904/05-1909/10; Syn Wawrzyńca. Gimn. w Rzeszowie i Krakowie [1]

Stępień Kazimierz ur 1883 w Brzózie Królewskiej; Wydział Prawa; 906/07-1909/10; Syn Stanisława. II Gimn. w Rzeszowie [1]

Stępień Michał ur 1881 w Brzózie Królewskiej; Wydział Lekarski UJ; 1912/13, 1917/18-1921/22; Syn Józefa. II Gimn. w Rzeszowie. Dr. wszech nauk lekarskich uzyskał 20 VI 1923 [1]

Szczęsny Roman ur 17 X 1929 roku w Kuryłówce; Geografia; 1949-1952. Syn Józefa

Szeliga Jakub

Szpila Józef ur 1886 w Grodzisku DolnymSzpila; Wydział Prawa UJ; 1908-09; Syn Jana. Gimn. w Rzeszowie [1]

Szpilka Jędrzej Franciszek ur 1843 w Żołyni; Wydział Teologiczny UJ; 1872/73-1873/74 oraz 1877/78 I sem.; Syn Jędrzeja. Gimn. w Rzeszowie. Teologia na UJK we Lwowie.

Szpunar Feliks ur 15 X 1882 w Dąbrówce pow. łańcucki; Wydział Filozoficzny UJ; 1902/03-1907/08; Syn Zofii. Gimn. w Rzeszowie [1]

Szymański Jan ur 1859 w Woli Zarczyckiej; Wydział Filozoficzny UJ; 1880/81-1886/87; Syn Wojciecha. Gimn. w Rzeszowie [1]

Scieżka Stanisław ur 1870 w Grodzisku; Wydział Prawa UJ; 1894/95-1897/98; Syn Walentego. Seminarium Duchowne w Przemyślu [1]

Scieżka Stanisław ur 1869 w Grodzisku; Wydział Prawa UJ; 1905/06-1907-08; Syn Walentego [1]

Śmiałek Wincenty ur 18 VII 1863 w Wólce Grodziskiej; Wydział Filozoficzny UJ; 1884/85-1887/88; Syn Józefa. Gimn. w Rzeszowie. Dr. filozofii uzyskał 7 X 1891 [1]

Tołpa Jakub Mikołaj (reformat) ur 1841 w Grodzisku; Wydział Teologiczny; 1867/68-1871/72; Syn Józefa rolnika. [1]

Tryniecki Bolesław; Medycyna;

Ks. Tyczyński Antoni; Medycyna;

Zawadzka Malgorzata; Prawo; MZawadzka@mazlegal.com www.mazlegal.com

Zawilska (z d. Kwiecińska) Małgorzata; Chemia; 1973-78

Zawilski Zbigniew; PrawoZengteller Ludwik; Filozofia, 1901

Źródło:
[1]. Banach Andrzej Kazimierz - Młodzież chłopska na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1860/61 - 1917/18. Rozprawa habilitacyjna. Instytut Historii UJ. Księgarnia Akademicka. Kraków 1997

[2]. Józef Półćwiartek - Dzieje Leżajska

[3]. https://pl.unionpedia.org/i/Gustaw_Neusser 

Ks. Ignacy Łaskawski (1877-1944)

Ignacy Łaskawski ksiądz, kanonik ur. 14 stycznia 1877 roku w Skołoszowie w powiecie jarosławskim, w gminie Radymno. W Księdze Zgonów Tarnawiec podano, że był synem Stanisława i Julii Łaskawskich. 
W Archiwum Państwowym Przemyśl w Lib Bapt. Skołoszów widnieje zapis, że Ignacy Łaskawski ur. 14.01.1877, chrzest 21.01.1877, był synem Ignacego Łaskawskiego i Julii Wilkoń. Ojciec Ignacy vulgo Mika to s. Michała Łaskawskiego i Katarzyny Kamińskiej. Matka Julia Wilkoń była córką Andrzeja Wilkonia i Małgorzaty Walawender. 

(AP Przemyśl Skołoszów Lib. Bapt Fot. 83)

Ks. Ignacy Łaskawski był proboszczem w kościele parafialnym w Tarnawcu od 1911 roku, aż do śmierci, czyli do 1944 roku. Probostwo przejął po ks. Julianie Krzyżanowskim, zajął się remontem ponad stuletniej plebanii, nie zaniedbując przy tym pracy duszpasterskiej.

Za jego kadencji na plebanię dwa razy włamali się złodzieje. W czasie drugiego z napadów ks. Łaskawski został ranny w nogę, mimo to nie zrezygnował ze swojej pracy. Ks. Łaskawskiemu przyszło w Tarnawcu przeżyć ciężkie chwile okresu II wojny światowej. Został pojmany przez Niemców i tylko jego znajomość języka niemieckiego pozwoliła mu uniknąć śmierci z rąk Kałmuków. Po tych przeżyciach podupadł na zdrowiu, długo chorował. 
Ks. Ignacy Łaskawski zmarł 23 sierpnia 1944 roku w Tarnawcu. Miał 67 lat. Został pochowany na cmentarzu w Tarnawcu.
Pogrzeb odbył się 25 sierpnia 1944. Mszę Św. celebrowali:
ks. Kazimierz Węgłowski, ks. Franciszek Solalski proboszcz z Majdanu Sieniawskiego, O. Ambroży Ligas - Zakon OO. Bernardynów w Leżajsku, ks. August Cebula proboszcz z Giedlarowej, ks. Roman Dobrzański z Leżajska, O. Kajetan Grudziński - Zakon OO. Bernardynów w Leżajsku, ks. Michał Woś z Sieniawy, ks. Jan Poręba z Piskorowic, ks. Józef Gorczyca z Leżajska, ks. Mieczysław Kędziarz z Brzózy Królewskiej, ks. Zdzisław Michalski proboszcz z Kolonii Polskiej. 

Parafia w Tarnawcu na ziemi leżajskiej obejmowała wówczas wsie: Kuryłówka, Tarnawiec, Brzyska Wola, Jastrzębiec, Ożanna.

Linki:

Pod Opieką Św. Józefa

AP Przemyśl Skołoszów Lib. Bapt Fot. 83

Kuźniar Kazimierz (1933-2019)

Urodził się 26 maja 1933 roku w Rohatynie. Syn Józefa i Anny.Przez kilkadziesiąt lat pracował na różnych stanowiskach w  administracji powiatowej i miejskiej na terenie powiatów niżańskiego i leżajskiego.
Od 01-03-1977 r. pełnił funkcję Naczelnika Miasta Leżajska. 

Członek zarządu Rzeszowskiego Towarzystwa Kultury w Warszawie, a w latach 1986-1990 członek Krajowej Rady Regionalnych Towarzystw Kultury w Warszawie przy Narodowej Radzie Kultury. W 1982 roku doprowadził do powołania "Almanachu Leżajskiego". Był też w 1996 roku założycielem i redaktorem serii wydawnictw "Raptularz", to cenne wydawnictwo poświęcone rejestracji ważniejszych wydarzeń z bieżącego życia w Leżajsku i w regionie.

Pierwszy prezes Klubu Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich (TMLiKP-W) w Leżajsku - od grudnia 2001 do grudnia 2002 roku. 

Regionalsta i pasjonat. Współorganizator Towarzystwa Miłośników Ziemi Leżajskiej działającego od 1969 roku, pełnił funkcję wiceprezesa.

W 2006 roku reaktywował działalność Towarzystwa Miłośników Ziemi Leżajskiej.

Współautor Herbu Powiatu Leżajskiego.

Autor książki "Powiatowa Rada Narodowa w Leżajsku w latach 1965-1975 (szkic do monografii) - Leżajsk, wrzesień 2003.

***

Kazimierz Kuźniar zmarł 1 listopada 2019 roku w Leżajsku. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Leżajsku.

Chmura Kazimierz (1922-2019)

Kazimierz Chmura - żołnierz Armii Krajowej i Sybirak.

Urodził się 19 czerwca 1922 r. w Sarzynie w rodzinie Maksymiliana Chmury i Teodozji z d. Staw. Ojciec Maksymilian Chmura (1874-1946?), nauczyciel, kierownik szkoły w Sarzynie, sekretarz gminny w Sarzynie, społecznik.

W 1932 r. wyjechał z Rodzicami i rodzeństwem do Drohobycza (woj. lwowskie). 
Gdy wybuchła wojna w 1939 roku, jako 17- letni  chłopiec postanowił uciec razem z braćmi do Rumunii lub na Węgry. Pokonali trasę  przez Stebnik, Dobrogostów, Ułyczno, Gassendorf, Dołhołuka, Semegenów, Taniła i Olechów. Po dziesięciu dniach wędrówki, zrezygnowani i bez grosza w kieszeni wrócili do Drohobycza.
28 grudnia 1944 roku został aresztowany brat Zygmunt Chmura. Z wyrokiem 10 lat wywieziono go do obozu w Karagandzie, a po roku zesłano go w okolice Kijowa. Zygmunt zmarł w 1948 roku w Drohobyczu.

Kazimierz Chmura był żołnierzem Armii Krajowej – radiotelegrafistą w plutonie kpt. Władysława Fuglewicza ps. „Szron”. 13 marca 1945 r. został aresztowany przez NKWD. Po kilkumiesięcznym pobycie w więzieniu w Drohobyczu i śledztwie został wywieziony w głąb ZSRR. Przebywał w obozach Workuty, gdzie pracował m.in. w kopalni węgla. Po zakończonym śledztwie został skazany na 6 lat przymusowego osiedlenia jako „specperesieleniec”. W 1947 r. podjął ucieczkę z zesłania, został aresztowany w Drohobyczu, a następnie przewieziony do Workuty. 
W 1949 roku poślubił Jadwigę Lipińską (ur. 19.11.1924), która trafiła na zesłanie do Workuty z Wileńszczyzny, mieszkała wcześniej w Nowoświęcianach koło Wilna.
W 1952 urodził się syn Zbigniew, a w 1954 roku syn Andrzej. 
W kolejnych latach pracował w straży pożarnej i w cementowni. Do Polski powrócił w 1955 r., po 10 latach zesłania. Rok przed masową repatriacją. Zamieszkał w Leżajsku. Podjął pracę w Spółdzielni LAS w Leżajsku, po 4 latach w Zakładzie Łubianek w Łętowni na stanowisko kierownika. Później pracował w Leżajskiej Wytwórni Tytoniu Przemysłowego w Leżajsku, najpierw jako agrotechnik, później jako inspektor. W LWTP przepracował 30 lat.
Żona Jadwiga zmarła w wieku 93 lat, 26 lutego 2018 roku.

Kazimierz Chmura zmarł we wtorek 23 października 2019 roku, w wieku 97 lat.
Kazimierz Chmura napisał wspomnienia z pobytu na Syberii. Dzięki staraniom Stanisława Chmura, bratanka (syna Tadeusza Chmury), wspomnienia zostały przekazane do Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie. Wspomnienia w formie książki są w trakcie opracowania i ma się ukazać wkrótce. Niestety, autor nie doczekał się edycji.

Msza Święta pogrzebowa odprawiona została w Kaplicy Cmentarnej w Leżajsku dnia 26 października 2019 r. o godz. 12:00, po której Zmarły został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Leżajsku. 

Syn Andrzej wygłosił wzruszające memento:

"Uczyli - Bądź patriotą

Gnębili, boś patriotą

Bóg, honor i Ojczyzna

Dla wielu to frazes

Dla nich życia cnotą"

****

 

****

 

***** 

 

***

Źródło:

Instytut Pamięci Narodowej Rzeszów

Maksymilian Chmura (1874-1946?)
Almanach Leżajski , zeszyt 5-2010. Iwona Tofilska, Zofia Buczkowska "Kazimierz Chmura - Sybirak z Leżajska"

Błaszczyna Stanisław

Podróżnik, dziennikarz, fotograf, krytyk filmowy, publicysta.

Rodzinne miasto – Leżajsk; biograficznie i emocjonalnie związany z Krakowem, od 1990 r. mieszka w Stanach Zjednoczonych (Miami, Chicago).
Przez wiele lat był jednym z redaktorów “Dziennika Chicagowskiego”oraz tygodnika “Relax”. Następnie publikował regularnie w polonijnym “Dzienniku Związkowym” teksty o tematyce politycznej, społecznej i kulturalnej (cykle: “Krajobrazy, ludzie, zdarzenia – wędrówki po Ameryce”, “Manowce współczesności”, “Czesanie myśli” i inne.)


Wydał następujące książki: 
ZAPISKI, ARTYKUŁY LEKTURY ROZMOWY, KINO TEATR SZTUKA, PODRÓŻE.
Jest również autorem artykułów, które ukazywały się w prasie krajowej, m.in. w tygodnikach “Wprost” i “Polityka”. Przeprowadził wiele wywiadów z wybitnymi ludźmi ze świata polityki i kultury. Jest autorem pierwszej polskiej monografii o parku narodowym Yellowstone.
Jedną z jego pasji, oprócz podróżowania, jest również film. Współpracował z miesięcznikami “KINO”, “Film na Świecie” i “Powiększenie”, pisząc recenzje filmowe, eseje biograficzne (m.in. Bergman, Kubrick, Stone, Fellini) oraz tematyczne (kino wojenne, erotyzm w filmie… etc.), jak również sprawozdania z festiwali filmowych.

***

Inne zainteresowania: literatura, filozofia, psychologia, malarstwo, sztuka, muzyka… (od czasu do czasu chwyta za pędzel lub ołówek ).
Przez kilka sezonów organizował i prowadził wycieczki krajoznawczo-turystyczne, głównie po Stanach Zjednoczonych (programy sztandarowe: parki narodowe USA, amerykański Zachód oraz trasa transkontynentalna od Pacyfiku po Atlantyk).
Nie wyobraża sobie życia bez możliwości poznawania najciekawszych zakątków świata. Ze swoich tras przywozi wiele zdjęć, z których wybór można obejrzeć na stronie ŚWIATOWID oraz ŚWIAT W OBRAZACH.
Ostatnie podróże: Brazylia, Meksyk, Indie, Nepal, Peru, Kostaryka, Nikaragua, Alaska, Włochy (Toskania), Hiszpania (Barcelona), Anglia (Londyn), Francja (Paryż), Jamajka, Wyspy Dziewicze, Kanada, Hawaje, Tajlandia, Gwatemala, Honduras, St. Lucia, Dominika, Chiny, Tybet, Dominikana, Wietnam, Kambodża, Szwajcaria, Laos, Singapur, Birma, Norwegia, Sri Lanka.
(z wizytówki autora na portalu Świat Podróży )
KONTAKT: carpediem@wp.pl
STRONA AUTORSKA: WIZJA LOKALNA

Zobacz też:

***

***